Canada Bulletin Board - Emigreren doe je samen

Lol dat was de bedoeling vinden de meisjes wel leuk!

Beste allemaal

Enige tijd geleden heb ik hier gepost. In december vorig jaar hebben wij onze tickets geboekt voor de oriëntatie reis naar West Canada in July 2010. Wij weten nog niet of het Alberta of BC wordt. Ik ben Canadese van geboorte en heb dual Citizenship dus is het voor ons wat gemakkelijker om ons in Canada te vestigen, kids krijgen ook hun Canadese paspoort zodra wij de beslissing hebben genomen en terug in Nederland zijn.
Wij willen niet al te ver van een redelijke grote stad wonen dus denk dat wij in Vancouver goed moeten rondkijken, de wijken in langs een makelaar en scholen etc. etc. En voor ons is het vooral belangrijk om werk te vinden natuurlijk, is het handig om gelijk je CV mee te nemen en langs potentiele wergevers te gaan, wat vinden jullie?
Groetjes en tot horens,
Heidi

Heidvr wrote:is het handig om gelijk je CV mee te nemen en langs potentiele wergevers te gaan, wat vinden jullie?

Een CV is zeker verstandig om deze bij je te hebben, zodat je hem kan afgeven. Nog beter is het om deze ergens op een laptop of email account te hebben staan, zodat je eventueel kunt aanpassen en versturen. Daarnaast raad ik je aan om ook te zorgen voor eventuele diploma's en referenties. Ook is het aan te raden om potentiële werkgevers alvast op de hoogte te stellen van je plannen om op bezoek te komen. De kans op een gesprek wordt zo wat groter!

Succes!

Zeker doen en gewoon op bedrijven afstappen. Vorige zomer had Bert binnen ik geloof een week zo twee werkgevers die hem graag wilden aannemen.
Nog steeds zijn deze twee bedrijven geinteresseerd, we hebben al een aantal keren een email gekregen of we al naar Canada komen. Dit gewoon door ergens op af te stappen en een gesprek aan te gaan!
Ik werk in een beschermd beroep en dan is het lastiger. Wel ben ik bij diverse jeugdzorginstellingen naar binnen gelopen en heb ik leuke gesprekken gehad.

Gewoon doen dus! Veel plezier en succes!

ZOrg dat het een resume is en geen NL CV. Een resume is heel anders van opzet en je laat ook dingen uit je (werk)geschiedenis weg als ze niet relevant zijn voor de functie die je wilt hebben. Ik vind dit erg raar, soms laat een cv zien dat je iig bezig bent geweest. Of dat je opleidingen hebt gedaan om bijv. om te schakelen. Maar als het niet relevant is voor de functie, laat je het gewoon weg. Zover ik het begrepen heb is er dus ook niet een algemeen resume te maken. Je past het elke keer weer aan. En je zet er bijv. je leeftijd niet in. Er zijn diverse sites die je tips en adviezen geven. Ik ken hier ook iemand die veel ervanaf weet.

Succes, en idd gewoon binnenstappen bij bedrijven! Vinden ze ten eerste leuk, en mailtjes beantwoorden ze vaak niet.

Mathilda

En als je er echt niet uitkomt, weet ik nog wel een leuk optrekje in ZuidWEST Saskatchewan. Succes met alle hobbels

Cees

reuze bedankt voor jullie tips, ze worden gewaardeerd!

Dit is onze eerste orientation, als wij in augustus terug zijn in Nederland gaan wij de knoop doorhakken, ik vind het erg spannend maar that is a good thing, ik hou van spannend
Ik had het gisteren met Dennis erover, dat wij misschien ook in een ander richting moeten kijken, wij dachten eerst aan aan BC maar richten ons nu ook op AB en misschien ook wel op andere provinces, dat zien wij nog wel. Met kids ben je niet zo flexibel, maar toch moet het lukken!
The optimist, that's me
groetjes en nog een fijne zondag
Heidi

Zelf ben ik van mening dat je ook met kids flexibel kunt zijn. Meestal zijn het de ouderen (wij dus) die dr barrieres opwerpen

Susses,

Cees

@ Cees,

Ik ben tot op zekere hoogte met je eens, maar was het dat wij geen kinderen hadden waren wij allang vertrokken naar Canada. Wij moeten hen toch enige vorm van zekerheid kunnen bieden toch?!

Wij hebben laatst bericht gekregen dat mijn schoonvader ernstig ziek is, uitgezaaide longkanker, dus mogelijk gaat onze orientatiereis niet door

Wij blijven hopen dat hij niet al te ziek wordt door de chemo en dat hij wat langer heeft dan voorspeld, als wij in juli dit jaar niet weg kunnen moeten wij een jaar wachten ..maar het is niet anders.

groeten,
Heidi

Heidvr wrote:@ Cees,

Ik ben tot op zekere hoogte met je eens, maar was het dat wij geen kinderen hadden waren wij allang vertrokken naar Canada. Wij moeten hen toch enige vorm van zekerheid kunnen bieden toch?!

Heidi, allereerst hoop ik dat het goed zal gaan met je schoonvader, veel sterkte toegewenst deze tijd. Ik heb in mijn
naaste familie en vriendenkring al een aantal keer met longkanker te maken gehad, en het is zwaar.

Ik ben het toch wel erg eens met wat Cees zegt: kinderen zijn veel meer flexibel dan wij als ouders bedenken.
En wat is zekerheid voor een kind? Als ik het aan mijn dochter (9) vraag, vindt ze dit toch wel de beste school, wil ze graag dicht bij oma wonen, en bij haar twee vriendjes. Maar als ik vraag wat ze het liefste zou willen, dan wil ze ruimte en groen. En eigenlijk het allerliefst gelukkig zijn. Bij papa en mama zijn is het eigenlijk! Het gaat erom hoe je het benadert. Willen de kinderen zekerheid, of wil jij dat, kinderen kunnen ook in een caravan wonen, en nee je wil het niet, maar ze kunnen het echt. Voor kinderen is zekerheid een mama en/of een papa (of andere verzorger natuurlijk) waar ze altijd op terug kunnen vallen. En het is niet die of die school, het is zelfs niet dat vriendje, en dit huis. Dat maken wij ervan als ouders, en dat is meer omdat je nou eenmaal de "verzorger" bent, en het in je zit om het beste te willen voor je kind, en je dan toch altijd eerst in materialistische termen denkt, bij het beste. Als je aan kinderen vraagt of ze het liefst in een landhuis wonen met alle DS-en Wii's etc en een papa en mama die 80+uur per week werken of een hutje met maar een slaapkamer, weinig speelgoed,en een papa of mama die er altijd is, en die mee doet met hutten bouwen, zeg maar heel extreem. Dan kiest het grootste deel van de kinderen toch voor de laatste optie. Enfin, grotendeels mijn mening dit, maar misschien zie je zo nog een andere insteek. Welke zekerheid heb je hier, die je daar niet zou hebben. Okee, een sociaal vangnet wat je al jaren hebt, misschien. Maar dat blijft hier gewoon de eerste jaren, anders zou het dat nu ook niet zijn, en dat bouw je daar wel weer op.
Er is in de wetenschap ook veel over geschreven, kinderen zijn heel flexibel. Google het maar eens.

Nogmaals ik veroordeel je niet, dit is gewoon een andere mening, die ik met je en anderen wil delen.

Pamela

Ciao,

Heel mooi geschreven Pamela en uit eigen ervaring kan ik je verhaal bevestigen.
Maar misschien bedoeld Heidi een vaste plek met enige financiële zekerheid, want zonder kinderen kun je rustig -tig keer verhuizen met kinderen wordt het moeilijker niet onmogelijk maar moeilijker. Je verhuist niet zomaar naast de deur in je eigen land, de kinderen moeten een andere taal leren en zich gaan aanpassen aan een nieuwe cultuur. Het mooiste is natuurlijk emigreren naar een al gekochte huis en waar de container al uitgepakt is. De kinderen kunnen dangelijk hun eigen kamer inrichten met hun spulletjes en de oversteek een beetje verzachten. Wat ik probeer te zeggen als de ouders gestrest raken omdat of ze nog geen werk hebben en/of nog geen vaste stekje dan is het kind daar ook niet bij gebaard.

Heidi heel veel strekte in deze periode.

Tanti saluti!
Ingrid

En wat Ingrid hier zegt, daar kan ik me ook in vinden, dat is ook zo. Je moet ook niet met kinderen
gaan sollen. Een tip is dan ook bijv. om elk kind een eigen koffertje met zijn/haar spullen die hem/haar
het dierbaarst zijn, desnoods een dekbed overtrek of kussentje in de koffer. Iets huiselijks, iets vertrouwds.

Groeten,
Pamela

Ciao,

Ik ben bang dat een koffertje niet voldoende is. Elke knuffel is even belangrijk.

Ingrid

Je kan moeten verhuizen als een last zien, en dan zie jij dat ook zo voor je kinderen. Maar je kan het ook als 1 groot avontuur 'verkopen'. Van dat je op ontdekking gaat, zoals de ontdekkingsreizigers lang geleden. En dat je een leuke plek gaat zoeken om te wonen. En daarom misschien na een paar maanden wel gaat beslissen om toch ergens anders nog te wonen omdat daar een leuker huis is, om een mooier park/meer/zwembad/...

Omwille van onze verhuizen heeft onze zoon tot in groep 6 maar liefst op 4 scholen gezeten en op 3 verschillende locaties gewoond. Maar wij hebben daar steeds enthousiast over gedaan, en altijd sterk benadrukt dat het ook voor ons wel spannend was om weer op ontdekking te gaan, en dat het belangrijkste was dat we toch gewoon met ons 3-tjes samen waren. En zo beleefde hij dat ook.
Als een omgeving leuk is, dan is het niet fijn om daar uit te vertrekken. Maar anderzijds kan je het ook zien als zijnde dat dat een super ervaring is, en dat je op zoek gaat naar terug zo'n ervaring. En dat je daardoor op heel veel plaatsen vrienden krijgt.
Dus onze zoon zag dat nooit als nadelig. En nu zien wij dat dat een groot voordeel is. Toen hij naar de middelbare school ging, waren veel kinderen van zijn leeftijd echt wel nerveus. Totaal nieuwe omgeving, het grootste deel kinderen die ze niet kenden omdat je van veel verschillende scholen samen komt. Maar hij had daar geen zenuwen voor. Net zo min als nu bij onze verhuis. Hij is inmiddels 15 (en half ) en is niet bang van wat gaat komen, ziet het als een echte verrijking voor zijn leven.

Los daarvan hoop ik natuurlijk dat alles ok komt met schoonvader.