Canada Bulletin Board - Emigreren doe je samen

Naar aan leiding van een thread van oa Heidi en co. leek het mij handiger om een aparte en recente thread te openen over het emigreren met kinderen.
Er zijn inmiddels weer nieuwe ervaringen, tips en suggesties. Er zijn mensen die op het punt staan te gaan, eventueel willen gaan of net vertrokken zijn.

Bij vertrekken over precies 6 weken naar Canada na een voorbereiding van een kleine drie jaar.
Onze kinderen zijn nu 14 en 11. De oudste zit op twee gymnasium en de jongste in groep 7.
Inmiddels zijn wij een paar keer met z'n vieren in Canada geweest. Eerst in New Brunswick en Nova Scotia, dan in Ontario.
Uiteindelijk bleek Ontario voor ons de geschikte plek te zijn.
De kinderen waren bij de plannen betrokken wat niet wil zeggen dat zij daarin een doorslaggevende stem hebben. Gelukkig waren zij vanaf het begin heel positief ingesteld hierover, met name de oudste.

Ik merk dat er vaak ophef wordt gemaakt over het verlaten van vriendjes en de vertrouwde school. Er zullen ongetwijfeld vriendschappen zijn die vanaf de basisschool doorlopen tot aan je graf, maar vaak verwateren contacten al als iedereen naar een andere middelbare school gaat.
Vervolgens krijg je nog eens een splitsing na de middelbare school als mensen gaan studeren.
Dus til daar niet zo heel zwaar aan. Natuurlijk zal het zwaar zijn afscheid te nemen van iedereen, maar uiteindelijk als zij dadelijk naar een nieuwe school gaan en nieuwe vriendjes maken is het verdriet vergeten.

Ik merk ook dat de omgeving er vaak meer ophef over maakt dan jezelf. Zij beginnen steeds over de dingen die je moet missen, maar nooit over de dingen die er voor in de plaats krijgt.
Voor ons was belangrijk dat er goede scholen in de omgeving zijn en dat daarin wat te kiezen valt.
Ook wij vinden het belangrijk dat onze kinderen een goede opleiding krijgen en dat kunnen gaan doen wat zij graag willen. Hoewel het schoolsysteem anders is, wil het niet zeggen dat het per definitie slechter is. Het bekijken van verschillende scholen is absoluut een aanrader.
Ook hebben weg gekeken wat het aanbod is in de vrije tijd. Welke mogelijkheden zijn er.
Wij willen graag buiten gaan wonen, maar ook niet zo afgelegen dat er niks is. Maar een ander wil misschien midden in de woonwijk. Iedereen doet dat wat bij hem/haar past.
Ben benieuwd naar andere verhalen!

Claudia, wij hopen ook dit jaar te vertrekken, met een zoon die 15 (of misschien ondertussen 16) is, 5de jaar middelbaar momenteel.
Wij zien het leven als een pad dat je gaat, en onderweg komen je leuke dingen tegen (en tracht je wat langer te blijven hangen), of minder leuke dingen (die je dan tracht uit de weg te gaan). Maar ook kom je boeiende mensen tegen, en dan beslis je om een deel van de weg samen af te leggen en van elkaars gezelschap te genieten. Soms kies je toch voor een ander pad, maar eentje dat af en toe wat parrallel loopt aan die andere zijn pad, zodat je elkaar nog wel eens terugziet.
En dat gaan we dus ook in Canada trachten te doen voor onze tiener: zorgen dat ons pad af en toe parrallel kan lopen met de mensen die we graag nog eens tegen komen. In eerste instante via de virtuele weg. Aan de vrienden die nog geen webcam hebben gaat hij er eentje cadeau doen bij wijze van afscheid. En verder communiceren ze natuurlijk via msn en zo. En de echte goede vrienden, die nodigen we uit om tijdens de een schoolvakantie een tijd bij ons door te brengen.
Verder ben ik er zeker van dat ze ook ginder snel genoeg nieuwe vrienden zullen maken, en dan zullen we wel zien welke vriendschappen de tijd en afstand overleven.

Maar ik ben ook heel erg benieuwd naar de ervaringen van de mensen die ons voorgegaan zijn...

Zeker de moeite waard om hierover in een apart topic verder te gaan!

En wijze woorden Elke (hoe jij het zei in het topic van Heidi cs sprak mij erg aan) en Claudia. Ik ga mijn verhaal (zie svz Heidi cs) hier niet herhalen, maar wil alleen nog aanstippen wat Elke al zei: het gaat erom je bent met z'n drietjes (vieren etc) je gaat ervoor met elkaar, en het is een avontuur, als je zelf een positieve insteek hebt, zal je kind dat ook hebben. Kijk maar naar hoe je kind zich op vakantie gedraagt, de meeste kinderen hebben dan ook geen probleem om iemand te vinden om mee te spelen. Mijn best verlegen dochter maakt elke vakantie wel 1 of 2 vriendinnen, niet voor het leven, maar het lukt wel, en dat gaat ook zo op een nieuwe school, nieuwe buurt etc.

Kinderen zijn zo ontzettend flexibel, daar kunnen wij ouders nog heel wat van leren!

Groeten,
Pamela

Kinderen zijn zo ontzettend flexibel, daar kunnen wij ouders nog heel wat van leren!

In die fase heb ik zelf vroeger ook gezeten Gerry