Anja & Theo

Na drie jaar op ons visum gewacht te hebben hebben Theo en ik dan eindelijk in april 2009 de overstap naar Canada gemaakt. Vol ideeën en plannen, in drie jaar gaat er veel door je hoofd. Wat wisten we zeker? Theo zou zijn eenmanszaakje (software developer) in Canada voort zetten en ik zou heel wat anders gaan doen na mijn laatste baan bij een verzekeringsmaatschappij. Na een leven vol sport, de laatste jaren vooral op het organisatorische vlak en met een grote familie en vriendengroep waar ik regelmatig weekendjes weg voor regelde was bij mij het idee onstaan om 'iets' in het toerisme te gaan doen. Ook ingegeven door de vele reizen die Theo en ik gemaakt hebben leek het mij wel wat om een bed en breakfast of camping te gaan bestieren.

Wat wisten we niet? Waar we terecht zouden komen. Voor ons heeft dat altijd open gestaan, waar zich de beste mogelijkheden voor zouden doen zouden we neerstrijken en dat kon in principe overal in Canada zijn. Al ging onze voorkeur wel uit naar British Columbia (BC) en dan nog het liefst nog in de buurt van een leuk skigebied. Ja we hadden toch wel wat eisen!

Na onze overstap in april 2009 hebben we 6 weken met een camper rond getrokken. Het was vakantie, maar zeker ook om te ontdekken waar het ons zou bevallen. Nu, bijna 2 jaar later kunnen we zeggen dat veel van wat we toen in ons hoofd hadden is uitgekomen! Uiteindelijk zijn we terecht gekomen in Kimberley BC, een dorpje van zo'n 8000 inwoners. We hebben hier op 1 juli 2009 een lopende B & B overgenomen. Na onze zoektocht en vele gebieden en huizen gezien te hebben sprak dit huis en de omgeving ons het meeste aan. Het ligt in een prachtige omgeving (East-Kootenays) met veel natuur om ons heen. Je kunt hier prachtig wandelen, er zijn meren en rivieren waarop gevist en geraft kan worden. Verder veel golfbanen, prachtige fiets- en wandelroutes en niet te vergeten, wel 2 minuten van een heel leuk ski gebied af! We hebben dus zowel zomer als wintertoerisme, in de zomer is het drukker dan in de winter.

We zijn er dus ingesprongen, juli en augustus zijn de drukste maanden en na een overdracht van een kleine maand hebben we het maar gewoon gedaan. In de B & B komt het meeste werk op mijn schouders terecht, Theo helpt mee in drukke tijden en heeft daarnaast dus nog steeds zijn IT bedrijf met hoofdzakelijk klanten uit Nederland. We hebben altijd geweten dat een B & B alleen niet rendabel zou zijn, maar samen redden we het zo goed. Ons huis is gebouwd door een Duitser (degelijk dus!) en heeft de stijl van een Oostenrijks chalet. Prachtig houtwerk vindt je door het hele huis en bijna alle meubels zijn hand gemaakt. Gasten die hier komen proefen dus iets van de Europese stijl en dat vinden ze erg leuk.

De meeste gasten die we krijgen zijn uiteraard Canadezen, maar ook Amerikanen (we zitten anderhalf uur van de Amerikaanse grens vandaan) en natuurlijk ook Europeanen. En dan is het een groot voordeel dat we Nederlands en Duits praten! De opgeluchte blikken op het gezicht van mensen als blijkt dat we hun taal spreken is prachtig om te zien. En voor ons is het ook altijd leuk om Nederlanders te krijgen, lekker weer even in je eigen taal kletsen, heerlijk! Natuurlijk hebben we al veel mensen van allerlei pluimage voorbij zien komen, iedereen heeft een verhaal zeg ik altijd, soms leuk en grappig maar ook soms triest, dan zit je even met je mond vol tanden. In een B & B moet je flexibel zijn, dat heb ik wel geleerd in die 2 jaar. Mensen kunnen soms rare eisen stellen, wij proberen het iedereen naar de zin te maken en soms frons je dan wel eens je wenkbrauwen. En je moet van vroeg opstaan, koken, poetsen en kletsen houden!

Het klimaat hier is voor ons de grootste plus. Heerlijke zomers en échte winters! Regen valt er nauwelijks en het grijze Nederlandse weer komt hier bijna niet voor. Al duurde de winter dit jaar wel erg lang, april was koud met nog heel veel sneeuw, nu, half mei is de sneeuw nog niet overal weg. En dan merk je dan meteen in de B & B, koud en nat weer betekent geen gasten. Nu het weer beter wordt trekt men er weer op uit, business dus!

Mensen vragen ons vaak wat we het meeste missen en dan zeg ik altijd 'familie en vrienden'. Het leven hier bevalt ons uitermate goed, maar familie en vrienden kun je niet meenemen en/ of vervangen met anderen. Natuurlijk hebben we hier weer hele leuke en lieve mensen leren kennen, maar die kunnen niet die jarenlange band vervangen die je met mensen hebt. Internet en skype maken veel goed (zelfs mijn moeder van 80 is er helemaal in thuis) en wij zeggen altijd dat we 'the best of both worlds' hebben. Hier de ruimte, prachtige natuur en alle outdoor mogelijkheden en een relaxter leven. En als we terug gaan naar Nederland is dat zo vertrouwd met iedereen om ons heen dat we ons daar ook zo weer thuis voelen. Maar toch begint het na enkele weken in Nederland te knagen en zijn we uiteindelijk weer blij als we terug zijn in Kimberley. Het allerleukste is natuurlijk als we bezoek krijgen uit Nederland, dan kun je laten zien hoe je hier leeft en dan begrijpt men ook vaak wel waarom je zo'n stap gezet hebt. Al sluiten ze dan vaak wel af met: 'prachtig hoor en ik snap het helemaal, maar nee, niets voor mij'. Ieder z'n meug....

Onze website: http://www.anjasol.com



 

Photo Gallery!

Posted on: Maandag 01 Augustus 2011